Buigzaam

De slungelige jongen van 15 komt een beetje strompelend de spreekkamer binnen. Hij wil op de verste stoel van de deur gaan zitten. Zijn moeder, drie keer zo dik als hij, zegt: “je kunt beter op “die stoel”gaan zitten. Als zij blijft staan nodig ik haar uit te gaan zitten. “Dan moet ik over hem heen springen” Hij houdt zijn benen gestrekt voor zich, maar gaat wat naar achter met zijn stoel.

In de middagpauze op school is hij tijdens het voetballen met zijn knie tegen een andere knie geknald.

Inmiddels op de onderzoeksbank vertel ik hem mijn bevindingen: de kniegewricht is helemaal in orde, de spier boven de knie is gekneusd.

“Kan ik morgen weer honkballen?”

“Heb je een wedstrijd?” vraag ik

“Ja en overmorgen weer trainen”

“Wat denk je zelf”

Zijn moeder antwoordt voor hem.

Ik zeg dat het vrij optimistisch is, maar als hij heel graag wil spelen kan hij zelfhypnose toepassen.

In lichte trance vertel ik hem een traumaproces. Zuig tien keer van voor naar achter het traumatische stukje op en maak in plaats daarvan een film met een meer gewenst verhaal. Speel dit weer tien keer van achter naar voren en steeds sneller af.

“Ik zit de hele tijd gebukt”

“Als je honkbal speelt?”

“Ja”

“Ik ga volgende week wel weer spelen”

Zijn moeder zegt: “Volgens mij ben je meer dan alleen huisarts”

Als hij de deur weer uitstapt merkt niemand op dat hij gewoon en soepel loopt.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s